Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1965 K.2020/2144

- TCK.nin 82/1-d, 35, 53, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası, - Tehdit suçundan beraat, Hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; eşi mağdur ...’a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.09.2018 gün, 2018/944 esas, 2018/1102 sayılı kararının, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ve sanık müdafilerinin temyizi üzerine, Dairemizin 04/02/2020 gün ve 2020/211 esas, 2020/282 karar sayılı ilamı ile temyiz istemlerinin esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca;

sanığın nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu haksız tahrik altında işlediği ve hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gerekçesiyle itirazda bulunulduğu anlaşılmakla, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle,

5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen temyiz isteminin esastan reddine dair kararın itiraz üzerine yapılan incelemesinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı farklı nedenlerle yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE karar verilerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında; eşi mağdur ...’ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen esastan ret kararının katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ve sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 21/09/2018 gün ve 2018/944 esas, 2018/1102 karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddi" kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine; sanık ve sanık müdafiilerinin suç vasfına, gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanması gerektiğine, cezadan takdire bağlı indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının REDDİNE;

Sanık ve sanık müdafilerinin, mağdurun sanığı aldattığına ve sanığın haksız tahrik altında atılı suçu işlediğine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

17.10.2015 tarihinde mağdurun cep telefonuna facebook isimli sosyal medya hesabı üzerinden erkek bir şahıs tarafından mesaj geldiği, sanığın mesaj içeriklerini görmesine binaen mağdur ile tartışmaya başladıkları ve mağduru burun kırığı, sağ göz altında şişlik olacak şekilde yaraladığı,

24.03.2016 tarihinde mağdur, boşanma, tazminat, nafaka ve velayet talepli Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesinde sanık aleyhine dava açtığı, anılan davanın 8. celsesinde sanığın kardeşi ...’in tanık olarak dinlendiği, ...’in, mağduru parkta bir adamla gördüğünü, yine mağdurun aynı adama attığı mesajları gördüğünü, bir komşularının karısının sanığın annesine gelininize söyleyin kocamdan uzak dursun dediğini, olay günü bir adamın mağdura teninin kokusunu özledim şeklinde mesaj atması neticesinde 17.10.2015 tarihindeki olayın meydana geldiğini, sonrasında mağdurun evi terk ettiği şeklindeki beyanları dikkate alındığında,

Olayın seyri ve gelişimi gözetilerek, sanığın kardeşi ...’in tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, 17.10.2015 tarihindeki mağdurun evi terk etmesine neden olan olaya ilişkin ayrıntılı beyanlarının alınması, olay tarihi ve öncesine yönelik mağdurun cep telefonu kayıtlarının istenilmesi, anılan aldatılma olayı ile ilgili olarak kayıtların taraflara gösterilmesi ve gerekirse tanık dinlenilmesi suretiyle araştırma yapılması, ...’in ifadelerinde bahsettiği komşunun açık adres ve kimlik bilgilerinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ve sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazına kısmen uygun olarak BOZULMASINA, CMK’nin 304/2-1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, hükmolunan ceza miktarı ile temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 05/10/2020 gününde Üye Hakimler ... ve ...’in, sanık hakkında haksız tahrik uygulanması gerektiğine dair karşı oyları ve oy çokluyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 2020/211 Esas nolu bozma ilamında sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararından dosyadaki delil durumu dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiği halde yapılmadığına dair yerel mahkeme kararını onaylayan Dairemiz kararına karşı tarafımızdan yazılan muhalefet şerhi doğrultusunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edilmiş olup.

Dairemizce bu kez yapılan inceleme sonucunda muhalefet şerhini ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazını hükümsüz bırakacak şekilde (Dosyada sanık lehine haksız tahrik uygulanmasını gerektirir deliller bulunmasına rağmen) eksik araştırma nedeniyle haksız tahrik yönünden yeniden araştırma yapılması gerektiği gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bozulması yönündeki Dairemizin kararına ilk muhalefet şerhimizde belirtilen aynı gerekçeler doğrultusunda sanığın cezasından haksız tahrik indirimi yapılması kanaati ile katılmıyoruz.