Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1975 K.2021/3619

2- Sanık ...'in sanık ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81, 35/2, 29, 62/1, 53. maddelerinden 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 3- Sanık ...'in sanık ...'e tehdit suçundan TCK 106/1-cümle, 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince hapisten çevrilme 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 4- Sanık ...'in Sanık ...'a yönelik basit yaralama suçundan TCK 86/2, 62/1, 52. maddeleri gereğince doğrudan 2000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’e yönelik basit kasten yaralama suçundan verilen ve doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. Katılan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan ve sanık ...’ın tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, katılan sanık ... hakkında sanık ...’ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında katılan sanık ...’e karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında katılan sanık ...’e karşı tehdit suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden,

katılan sanık ... müdafiinin sanığın kastının yaralama olduğuna, suçun vasfına, meşru müdafa hükümlerinin ve TCK 87 hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin suçun sübutuna, meşru müdafa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...’ın suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle.

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;