Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/218 K.2020/2209

2- Sanık ...'ün tasarlayarak ...'i öldürmek suçundan TCK'nin 37/1, 82/1-a, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, 3- Sanık ...'ın ...'i tasarlayarak öldürme suçuna azmettirmekten TCK'nin 38/1, 82/1-a, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, 4- Sanık ...'in ...'i tasarlayarak öldürme suçuna azmettirmekten TCK'nin 38/1, 82/1-a, 53, 58/1-6, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına dair Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/181 esas, 2018/80 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı eylemin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;

sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik azmettirmek suretiyle tasarlayarak kasten öldürme suçlarından yapılan yargılamada, sanık ...’ün 05.12.2018 tarihli samimi ikrar konulu dilekçesi ile üzerine atılı suçu sanık ...’in azmettirmesi ile işlediğini ikrar ettiği anlaşılmakla, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar ... ve ...’in savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1. ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması,