Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/2314 K.2021/5722

Sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyete dair; Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 09/01/2019 gün ve 2018/123 Esas, 2019/4 Karar sayılı kararı, 2) Bölge adliye mahkemesi yönünden; Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi gereği esastan reddine dair, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22/10/2019 gün ve 2019/411 Esas, 2019/2122 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22/10/2019 gün ve 2019/411 Esas, 2019/2122 Karar sayılı kararına karşı, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla; Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/2. ve 108/3. maddelerinin tatbikine esas alındığı belirtilen, Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait, 26/04/2016 tarihli, 2016/506 Esas ve 2017/290 Karar sayılı ilamında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesine ait, 09/12/2014 tarihli, 2014/334 Esas ve 2014/575 Karar sayılı ilamına ilişkin olarak UYAP ortamında yapılan incelemede.

Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının, 22/05/2014 tarihli, 2013/5793 Soruşturma, 2014/945 Esas ve 2014/537 İddianame numaralı iddianamesi ile temyiz incelemesine konu hükmün sanığı ... hakkında, diğer sanıklar ... ..., ... ... ... ve ... ... haklarında, 5237 sayılı TCK’nin 37. maddesi kapsamında, fikir ve eylem birliği içinde hareketle eylem mağduru ... ...’a karşı 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında kalan “basit kasten yaralama” suçunu işlediklerinden bahisle kamu davası açıldığı; mağdur ... ...’ın yargılama aşamasında sanıklar ... ve ... ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini;

sanıklar ... ve ... hakkındaki şikayetinin devam ettiğini beyan ettiği; sanıklar ... ... ... ve ... ... haklarında açılan kamu davasının, 5237 sayılı TCK’nin 73/4. ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereği düşürülmesine karar verildiği halde.

5237 sayılı TCK’nin 73/5. maddesinde yer verilen “İştirak hâlinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikâyetten vazgeçme, diğerlerini de kapsar.” şeklindeki hükmün gözetilmemesi suretiyle sanıklar ... (ve ...) hakkında, neticeten “10 ay hapis cezası” ile mahkumiyete dair hüküm kurulduğu, bahse konu hükmün, karar tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri gereği temyiz kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla; mezkur kararda mevcut hukuka aykırılıkların, olağanüstü kanun yoluna başvurulması suretiyle giderilebileceği anlaşıldığından;

Temyiz incelemesine konu hüküm yönünden, sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının, infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından, bu hususar bozma nedeni yapılmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22/10/2019 gün ve 2019/411 Esas, 2019/2122 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylemin meşru müdafaa kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, biçağın rastgele hamleler sonrası tamamen tesadüfen öldürücü nahiyeye denk geldiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,