KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2020/2396 E., 2021/10731 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
Karar Metni
1.073 kelime·5 dk okuma·3 bölüm
..., ... MAKTUL : ...
SUÇLAR
Olası Kastla Öldürme, olası kastla yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
TEMYİZ EDENLER
Sanık ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/05/2019 tarih ve 2018/1444 Esas – 2019/1104 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçu ile sanıklar ... ve ... haklarında silahla tehdit suçu yönünden;
Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi REDDİNE,
2) Sanıklar ... ve ... haklarında maktul ...’ü olası kastla öldürme ve mağdur ...’i olası kastla yaralama suçları yönünden;
Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ve katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yapmış olduğu duruşma sonrasında “sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürme ve mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24/05/2018 tarih ve 2016/295 Esas – 2018/249 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak,
sanıkların maktul ...’ı olası kastla öldürme suçlarından ayrı ayrı TCK’nin 81/1, 21/2, 53/1-2-3, 63 (sanık ... yönünden ayrıca TCK’nin 58/6). maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine, yine mağdur ...’u olası kastla yaralama suçlarından ayrı ayrı 2 yıl hapis cezaları ile mahkumiyetlerine” dair 27/05/2019 tarih ve 2018/1444 Esas – 2019/1104 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin;
cezaların son derece ağır olup, haksız ve hukuka aykırılık teşkil ettiğine, sanığın eylemlerinde kasten hareket ettiğinin kabulünün hatalı olduğuna, eylemlerinin taksirle, en kötü ihtimalle bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü gerektiğine, ceza miktarının en yukarı hadden verilmesi sebebiyle fazla olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının doğru olmadığına, sanık ... müdafiinin;
kararın hukuka, hakkaniyete ve kanuna açıkça aykırı olduğuna, tanıkların görmüş olduğunu iddia ettiği soyut ve birbiri ile çelişen beyanlarının dışında hiç bir delilin dosyada bulunmadığına, sanığın birden fazla suç isnadı ile karşı karşıya kaldığına, sanığın dosyada isnad edilen hiç bir suçu işlemediğine, diğer sanığın eylemi birlikte yaptıklarına ilişkin maddi kanıtlarla desteklenmeyen anlatımının suç atma niteliğinde bulunduğuna, sanığın dava konusu olaya ilişkin her aşamadaki beyanlarının birbiri ile tutarlı olup atılı suçları işlemediğine, sanığın sadece olaya karışan aracı kullandığına,
kurşunlanma olayının sanık ... tarafından gerçekleştirildiğine, suçların hukuki tasnifleri konusunda hata yapıldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına, hükmün gerekçesinin bulunmadığına, katılan ... vekilinin;
ilk derece mahkemesinin verdiği hükmün haksız ve hukuka aykırı olarak ortadan kaldırıldığına, sanıkların alt sınırdan, suçun vasıf ve mahiyetinin değiştirilmesi suretiyle cezalandırılmalarının doğru bulunmadığına, etkili mesafeden hedef gözetilerek atış yaptıkları dikkate alınarak sanıkların kasten adam öldürme suçundan en üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2020/2396, K. 2021/10731, 16 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama