Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/2421 K.2020/1754

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... müdafii süresinde temyiz başvurusunda bulunmuş ise de, sanık cezaevi idaresinden havaleli 26.06.2020 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiğini ve hükmün onanmasını talep ettiğini bildirmekle, CMK’nin 266. maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, hüküm katılan ... vekilinin temyizi ile sınırlı olarak incelenmiştir.

Sanık ... hakkında; mağdur ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.01.2020 gün ve 2020/264 esas, 2020/263 sayılı kararının, katılan vekilinin tasarlamanın varlığına, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin sebeplerle temyiz edildiği görülmekle, bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Mahkemenin kabul ve takdirine göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Olayın tek görgü tanığı konumunda bulunan ve mahkeme aşamasında dinlenilmesi talep edilen mağdur ...’in usulüne uygun şekilde dinlenilmeden hüküm kurularak 5271 sayılı CMK’nin 210, 235 ve 236. maddelerine aykırı davranılması,

2- Hükme esas alınan Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 25.07.2019 tarihli adli sağlık kurulu raporunda; mağdurun, göğüs boşluğuna nafiz olup, pnömotoraks, akciğer diyafragma, karaciğer, böbrek yaralanmasına ve medulla spinalis hasarına yol açtığından söz edilen yaralanmanın mağdurun yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücudunda birden fazla kırığın meydana geldiği,

bu kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun, ''duyu ve organlarından birinin işlevinin zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı'' ve ''iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olup olmadığı'' hususları bakımından olay tarihinden 18 ay sonra tekrar muayene edilip rapor verilebileceğinin bildirilmesi karşısında, yaralanma nedeniyle meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı kesin olarak belirlenip değerlendirilerek olaya uygun bir ceza tayin edilmesi bakımından,

belirtilen şekilde yeniden rapor aldırılması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,