Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/2464 K.2021/207

Sanık müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde maktul ...’un kullandığı... plakalı motosikleti ile Harmandere Aile Sağlığı merkezi önüne geldiği esnada sokaktaki köpeklerin kovalaması sonucunda sanık ...’in kullanmakta olduğu ... plakalı minibüsle çarpıştığı, maktulün aracın altında kaldığı ve birkaç metre sürüklndikten sonra aracın durduğu, bu esnada o mevkiden geçmekte olan tanıklar ile birlikte sanığın maktulün durumuna baktığı ve maktulün kaskının aracın sağ ön tekerleğinin arka kısmına sıkışmış olduğunu gördükleri, kimsenin maktulün hayatta olup olmadığını kontrol etmediği,

sanığın tekrar aracına binerek el frenini çekerek geri geri manevra yapması üzerine maktulün kaskının araçtan kurtulduğu, sanığın tekrar araçtan inerek maktule baktığı ve aracına tekrar binip birkaç metre mesafede beklediği, Aile Sağlığı merkezinden gelen doktorların maktule müdahale ettiği ve 112 Acil servis ambulansıyla hastaneye götürülen maktulün öldüğünün anlaşıldığı olayda, Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 14/11/2018 tarihli kararında da maktulün ilk kaza sonrasında canlı olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılamadığını, bu hususun adli tahkikatla aydınlatılması gerektiğinin ifade edildiği,

alınan tanık , mağdur ve sanık beyanlarında maktulün ilk kaza sonrasında hareketsiz yattığının ancak canlı olup olmadığı yönünde bir tespitin yapılmadığı bu nedenle şüpheli kalan bu halin sanık lehine yorumlanması gerektiği, sanığın sorumluluğunun taksir seviyesinde kaldığının anlaşılması karşısında sanığın suçunun vasıflandırmasında hataya düşülerek sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,