Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/269 K.2020/966

TCK'nin 81, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, suça sürüklenen çocuğun cezaevinden gönderdiği 07.02.2019 havale tarihli dilekçesi ile verilen kararın onaylanmasını istediği ve dilekçe tarihinde de 18 yaşını bitirdiği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, katılanlar vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri ile sınırlı yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile ...’in maktule yönelik kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine dair Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik olarak suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine,

istinaf taleplerinin esastan reddine ilişkin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.01.2019 gün ve 2018/3328 esas, 2019/193 sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısının, suç vasfına, haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Suça sürüklenen çocuk ...'nın maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, oybirliği ile, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ...'ın birlikte araç içerisinde oturdukları sırada, maktulün yanlarına gelerek küfür etmesi üzerine suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve...'in araçtan indiği, ...'nın elinde bulunan tüfek ile arkasını dönüp gitmekte olan maktule doğru ateş ettiği, ardından da tüfeği alarak suça sürüklenen çocuk ...'in ateş ettiği ve birlikte araca binerek suça sürüklenen çocuk ...'ın kullanımındaki araç ile kaçtıkları olayda;

fiil üzerinde müşterek hakimiyet kuran suça sürüklenen çocuk ...'in de haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan, olay yerinde bulunan maktule tüfek ile ateş eden suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in eylemlerine engel olmayan davranışları ile onların suç işleme iradelerini güçlendiren suça sürüklenen çocuklar... ve ...'ın ise haksız tahrik altında kasten öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup; katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden oybirliği ile, suça sürüklenen çocuklar... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden ise Üyeler ... ve ...’in temyiz taleplerinin esastan reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki karşı oyları ve oyçokluğu ile 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 09/03/2020 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk kararında, SSÇ'ler... ve ...'ın ateş eden faillere engel olmamalarını iştirak iradesini güçlendirme, bu nedenle de, kasten öldürmeye yardım olarak kabul etmektedir.

Öldürme olayının meydana geldiği olay yerinde bulunup engel olmamayı iştirak olarak kabul etmek mümkün görülmemektedir. Kaldı ki silah kullanan kişiye, olay yerindeki silahsız şahsın engel olma yükümlülüğü de bulunmamaktadır. Yerel mahkeme ve istinaf, olay sırasında SSÇ ...'ın arabadan hiç inmediğini, SSÇ

...'in ise ateş eden ...'ya engel olmak için araçtan indiğini kabul etmişlerdir. Bu kabulün aksine herhangi bir sübut delili de ortaya konulmamıştır.

SSÇ'ler herhangi bir kavga veya saldırı amacıyla olay mahalline gitmemişlerdir. Olay, tarafların tesadüfen karşılaşmalarında maktulün sanıklara sövmesi üzerine aniden meydana gelmiştir. Bu bakımdan da iştirakten bahsetmek mümkün değildir.

SSÇ'ler ... ve ...... hiçbir aşamada, SSÇ'ler... ve ...'ın kendilerine yardım ettiklerini, destekte bulunduklarını söylememişlerdir.

Bu itibarla; SSÇ'ler... ve ...'ın, ...'ın öldürülmesi suçuna iştirak ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin, açık deliller elde edilemediğinden, mahkumiyetleri yönündeki bozmaya ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayız.

Muhalif Üye Muhalif Üye · ... ...