Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/2774 K.2021/1509

... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/526 Esas ve 2018/292 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’ye yönelik kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin; herhangi bir nedene yönelmeyen, katılan ... vekilinin ise; suç vasfına ve eksik ceza verildiğine yönelen temyiz itirazlarının reddiyle;

Uygulanma koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında Dairemizin 29.05.2018 gün, 2018/1170 Esas ve 2018/2560 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümde TCK’nin 58. maddesinin uygulanmadığı, bozma sonrasında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan

kurulan hükümde ise TCK’nin 58. maddesinin uygulandığı, önceki kararın sadece lehe temyiz edilmesi nedeniyle sanığın anılan maddeye ilişkin kazanılmış hakkının ihlal edilmesi ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırı olup, CMUK'un 321. maddesi gereği hükmün BOZULMASINA, ancak bu husular yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,