Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/286 K.2020/830

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında katılanlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 04.06.2018 tarih ve 2018/1101Esas, 2018/1242K. sayılı kararında düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama Kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddesinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,

sanık müdafiinin eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sübuta, sanığın akıl sağlığının yerinde olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasını gerektiğine, sanığın ise sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, sanık hakkında hükmolunan ceza ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, CMK 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine,