Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/299 K.2020/1513

Sanık ...'ın TCK'nin 38, 82/1-a, 35, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile,

Sanık ... 'ın TCK'nin 81/1-a, 35, 53, 63, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile,

Sanık ...'in TCK'nin 81/1-a, 35, 53, 63, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile,

Cezalandırılmalarına ilişkin hükmünün,

... hakkındaki bölümüne, "Sanık ...'ın sabıkalı geçmişi, mükerrir oluşu, olaydan sonra ve yargılama sürecindeki davranışlarına ilişkin dosya kapsamına göre hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin ve "Sanık ...'ın, İstanbul 7. ACM'nin 17/04/2003 tarih ve 2002/246 esas, 2003/86 karar sayılı, 12/02/2004 kesinleşme tarihli, henüz yerine getirilmesi gerçekleşmemiş müebbet hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılmakla, TCK.nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine

tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" şeklinde paragraf eklenmek suretiyle tüm hükümlere ilişkin istinaf istemlerinin CMK.nin 280/1-a-son maddesi uyarınca istinaf başvurularının düzeltilmek suretiyle esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. Sanık ... hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas en ağır ilam olan Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/842-2011/497 sayılı ilamının esas alınması gerekirken daha az ceza içeren Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/76-2011/671 sayılı ilamının esas alınması yasaya aykırı ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında; mağdur ...’ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/03/2019 gün ve 2019/54 esas, 2019/905 sayılı kararının, sanık ... müdafiinin; sanığın öldürme kastının olmadığına, sübuta ve suç vasfına, sanık ... ve müdafiinin; sanığın öldürme kastı olmadığına, suç vasfına, sanık ... müdafiinin;

sanığın öldürme kastının olmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sübuta ve suç vasfına yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle, bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

1- Mahkemenin kabul ve takdirine göre, sanıklar ... ve ... hakkında; mağdur ...’ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri açısından sanık müdafiinin temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamna göre, sanığın diğer sanıklar Kasım ve Kürşat’ı azmettirdiğine dair mahkeme kabulünde tanık ...’nun beyanı ve sanıklar ile akrabalık ve iş bağı dışında sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan karar verilmesi sureti ile Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK’nin 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,