Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/3043 K.2021/13077

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, sanık ...'in savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, katılan ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet;

sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım etme, katılan ...'ye yönelik kasten yaralamaya yardım etme suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek beraatlerine karar verilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki ve duruşmalı incelemedeki; sanığın kastının bulunmadığına, meşru müdafaa nedeniyle beraatine karar verilmesi ve TCK'nin 27/2 maddesinin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet savcılarının;

sanıklar ...ve ...'ın sanık ...'in kasten öldürme ve kasten yaralama eylemlerine iştirak ettiğine, mahkumiyetleri gerektiğine, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması gerektiğine, katılanlar vekilinin; sanıklar ... ve ...’in de TCK 37 maddesi delaleti ile cezalandırılmaları gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle;

1) Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, katılan ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet; sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım etme, katılan ...'ye yönelik kasten yaralamaya yardım etme suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık ...'in maktul ...'ın kiracısı olduğu, birikmiş kira borcu olması ve evi boşaltması nedeniyle maktulün, olay günü sanık ...'i telefon ile arayarak evin anahtarını istediği, sanık ... ile maktulün telefonda tartıştıkları, akabinde sanık ...'in yanında diğer sanıklar ... ve ...olduğu halde katılanın evine anahtar vermek için gittikleri, sanık ...'in evden çıkarken yanına ruhsatsız tabancasını da aldığı,

olay yerine gelen sanıklar ile maktul ve ailesi arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanıkların olay yerinden uzaklaşmaya çalıştıkları, maktul ve katılanların ise sanıkların arkalarından gittikleri, bu sırada sanık ...'in dönerek 6 el ateş etmek suretiyle maktulün ölümüne, katılan ...'nin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda;

Taraflar arasındaki tartışma ve kavga olayında ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği hususunun tespit edilememesi ve sanık ...'in kaçmaya çalışırken dönüp arkalarından kendilerini kovalayan maktul ... ve katılan ...'ye ateş etmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,