Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/3093 K.2021/199

1-Sanık ... hakkında; a)...'yi kasten öldürmekten TCK'nin 37.maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, b) ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nin 37.maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, 2-Sanık ... hakkında; a)...'yi kasten öldürmekten TCK'nin 37.maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, b) ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nin 37.maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına yönelik istinaf isteminin esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de 5271 sayılı CMK'nen 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re’sen duruşma yoluyla yapar” ibaresi 24.12.2017 tarihli ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile “uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir” şeklinde değiştirildiğinden, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanıklar ... ve ...’ın maktul ...’ı kasten öldürme ve mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetlerine dair karar verilirken, gerekçeli kararın Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde olayın ne şekilde gerçekleştiğine dair kabulün bulunması, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi,

ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve nitelendirilmesi ile buna göre hükümler kurulması gerektiği nazara alınmadan, mahkumiyetle sonuçlanan eylemlere ilişkin olay ve vasıf kabulünün gerekçesiz bırakılması, bu hususların karar yerinde denetime imkan verecek şekilde tartışılmaksızın, "Bozmadan Sonra Mahkememizde Yapılan yargılamada" başlığı altında Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararına yollamada bulunulmak suretiyle yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması;