Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/33 K.2020/557

(Hüküm= 1- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; TCK'nin 37, 82/1-a, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, 2- Sanık ... için; TCK'nin 38, 82/1-a, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme taleplerinin takdiren reddine karar verilmiştir.

Sanıklar ..., ... ile ... hakkında maktul ...’ya yönelik sanık ...’ın tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme, sanıklar... ile ...’ın tasarlayarak kasten öldürme suçlarından TCK’nin 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanıklar müdafileri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.04.2019 gün ve 2018/2991 esas, 2019/969 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan;

sanık ... müdafilerinin, sanığın suçsuz olduğuna, beraat etmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin, öldürme kastı bulunmadığına, yaralama kastı olduğuna, takdiri indirim uygulanması ve TCK’nin 38/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğine, sanık ... müdafiinin, eksik incelemeye, öldürme kastı bulunmadığına, etkin pişmanlıktan yararlandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanıkla... ile ....’ın maktulü tasarlayarak kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin, tebliğnamedeki düşünce gibi, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, Başkan ...'nın sanık ...'in neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması yönündeki karşı oyu ve oyçokluğu ile,

2- Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...’ın boşanma aşamasında olduğu eşine, boşanma sürecinde destek olması nedeniyle kayınbiraderi maktule husumet beslediği, onu korkutmak ve ayağından vurdurmak amacı ile sanık ... ile anlaştığı, sanık ...’in arkadaşı sanık ... ile görüştüğü ve maktulün resmini de göstermek suretiyle aralarında yaptıkları plan kapsamında, olay günü, birlikte maktulün evinin önüne giderek beklemeye başladıkları, maktulün evinden çıkıp aracına bindiğini görünce sanık ...’ın av tüfeği ile ateş edip maktulü kol ve göğüs kısmından iki isabetle öldürdüğü olayda;

Olay yerinde bulunmayan sanık ...’ın sanık ... ile maktulün ayağından vurulması ve korkutulması amacıyla anlaştığı, ancak aralarındaki anlaşma sırasında sanık ...’in olayda kullanacağı silah konusunda bir konuşmanın geçmediği, sanık ...’ın dosya içeriğine ve mevcut delillere göre maktulün ayağından vurulması ve korkutulması konusunda azmettirdiğinin sabit olduğu ancak maktulün öldürülmesi konusunda sanığı azmettirdiğine dair mahkumiyetine yeterli delilin bulunmadığı,

azmettirenin ancak azmettirdiği fiilden sorumlu olacağı, üzerinde anlaşılan fiile bağlı olmayan neticelerin azmettirene yüklenemeyeceği, sanık ...’ın eyleminin maktulü yaralamaya azmettirmek olarak nitelendirilmesi gerektiği, azmettirenin sorumluluğunun meydana gelen netice açısından azmettirdiği suçun en ağır şekli ile sınırlı olması gerektiğinden sanık ...’ın, sanık ...’ın iradesi dışına çıkarak maktulü öldürmesi eyleminde meydana gelen netice açısından sanık ...’ın TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddesi delaletiyle 87/4 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup; sanık ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/02/2020 gününde kısmen oy çokluğu ve kısmen oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY

Maktul ...'yı tasarlayarak öldürme suçundan sanıklar ... ve ... ile bu sanıkları azmettiren ... hakkındaki Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen kararın sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine sayın çoğunlukça; sanıklar... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz taleplerinin esastan reddine, sanık ...'ın eyleminin TCK'nin 87/4. maddesindeki suçu oluşturduğu gerekçesiyle bu sanık hakkındaki temyiz itirazları yerinde görülerek ...'la ilgili hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Azmettiren sanık ... hakkındaki bozma ve fiili gerçekleştiren sanık ... hakkındaki esastan red şeklindeki çoğunluk kararına iştirak etmekle birlikte, sanık ...'in eyleminin de TCK'nin 87/4. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu görüşünde olduğumdan bu yönden çoğunluk kararına katılmıyorum.

Dosya kapsamına göre sanık ... eşi ... ile boşanma aşamasındadır.... ile arasındaki anlaşmazlıktan sorumluğu tuttuğu...'in abisi (yani kayınbiraderi) ...'nın ayağından vurularak korkutulması için sanık ... ile anlaşmıştır. İşi kabul eden sanık ... de eylemi gerçekleştirmesi halinde ...'dan alacağı 15.000 TL'nin yarısını kendisine vereceği vaadi ile cezaevinden yeni çıkmış olan sanık ... ile anlaşmıştır. Bir bakıma işin alt taşerona verilmesi söz konusudur.

Sanık ..., ...'yı ayağından vurmayı kabul etmiştir.

Bu iş için sanık ..., sanık ...'a tüfek temin etmiştir.

Bilhassa tanık ...'in ifadesinden de anlaşılacağı üzere maktul ... aracının içinde olduğu sırada sanık ... maktulün aracının sağ ön tarafına yarım metre yaklaşıp maktule iki el ateş etmiş ve olay mahallinden elinde tüfekle yalnız başına kaçmıştır.

Yani sanık ...'ın eylemi gerçekleştirdiği sırada, sanık ..., ...'ın yanında veya yakınında değildir.

Sanık ... sanık ...'e, sanık ... de sanık ...'a Veysel'in ayağından vurulacağı talimatını vermiştir. Ancak sanık ... kendisinden istenilen ayaktan vurma yerine ...'i göğsünden vurmuştur.

Bu olayda ... ile...'in eylemi arasındaki tek fark sanık ...'in eylemi gerçekleştirecek ...'a tüfek temin etmesidir.

Tüfeği ...'a verip daha önce gösterdiği Veysel'in ayağından vurulmasını isteyen ve fiilin gerçekleşme anında olay yerinde bulunmayan sanık ...'in azmettirdiği kasten yaralama suçundan sorumlu olacağı, anlaşma dışındaki kasten öldürme fiilinden sorumlu olmayacağı, azmettirenin sorumluluğunun meydana gelen netice açısından azmettirdiği suçun en ağır şekli ile sınırlı olması gerektiği, dolayısıyla sanık ...'in TCK'nin 86/1-3-e delaletiyle 87/4. ikinci cümle uyarınca cezalandırılması gerektiği,

eylemin tüfekle gerçekleştirilmiş olması nedeniyle tüfekle gerçekleştirilen her eylemin mutlak ve kaçınılmaz olarak öldürme veya öldürmeye teşebbüs kabul edilmesini istisnasız kabul etmenin doğru olmadığı, tüfekle de yaralama suçunun işlenebileceği görüşünde olduğumdan sanık ... açısından da hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle bu yönden sayın çoğunluğa katılmıyorum.