Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/336 K.2020/1359

TCK'nin 82/1-d, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesinde 696 sayılı KHK'nin 100. maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca, sanık müdafiinin uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...'u olası kastla öldürme suçundan mahkumiyetine dair hükme karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddi kararına yönelik sanık ve müdafii ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11/10/2019 tarihli, 2019/3969 esas, 2019/2201 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Bakanlık vekilinin, sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulama yeri bulunmadığına, sanık ve müdafiinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç kastı bulunmadığına, suçun taksirle işlendiğine, TCK'nin 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının yanlış belirlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi

ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2020 gününde Heyetimizden Sayın ...'in eylemin bilinçli taksir altında işlendiğine dair karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Maktul ...'ın kız kardeşinin düğününde yine kardeşi olan sanık ... tarafından kullanılan silah ile kafasından vurularak hayatını kaybettiği sabit olup olayın oluşuna dair dosyada bulunan görüntü tutanağına göre sanığın eyleminin bilinçli taksirle adam öldürme suçunu oluşturduğunu düşündüğümden Adana Bölge Adliye Mahkemesinin olası kast ile adam öldürme suçundan sanığın cezalandırılmasına dair kararını onaylayan Dairemiz çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Olayın oluş şeklini gösteren düğün CD'si dosyada olup izlendiğinde düğün ortamında sanık ...'ın havaya ateş etmek için eline aldığı silahın namlusuna mermi verdiği sırada daha silahı havaya kaldırmadan o anda silahın ateş aldığı tarafımızdan görülmüştür.

Sanık ... önce maktulü öldüren silahı kendisinin sıkmadığını savunmuş ancak görüntü CD'sinin izlenmesi üzerine bilerek yapmadığını söylemiştir.

TCK'nin 22/3. maddesine göre sanık düğün mahallinde silahla havaya ateş ettiğinde bu atıştan birilerinin yaralanıp ölebileceğini öngörmektedir. Ancak bunu kabullendiği (hele ki kendi yakını-akrabasından birinin ölebileceğini) söylenemez. Sanık bu şekilde hareket ederken, şansına, düğünlerde böyle olaylar olsa da bunun çok düşük bir ihtimal olduğuna dair aslında yanlış bir zemindeki inancına güvenmekte olumsuz neticeyi istememektedir. Kaldı ki bizim olayımızda silahın mermiyi ağzına verildiği an silahın ateş aldığı görülmektedir.

Suçta kullanılan silahın sağlam olduğuna dair dosyada rapor vardır. Ancak bu silahın ağzına mermi verilirken tetiğe basılmasa dahi mermisinin ateşlenip ateşlenmeyeceğine dair dosyada alınmış bir rapor bulunmamaktadır.

Hem dosyada böyle bir rapor alınmadan sanığın cezalandırılmasının eksik araştırmayla verilmiş bir karar olduğunu, hem de silahın böyle bir arızası olmasa bile sanığın eyleminin bilinçli taksirle işlenen bir suç olduğunu düşündüğümden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.