Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/388 K.2021/5284

Mahalli mahkemece bozma kararı üzerine yapılan incelemede; Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan ...'in, UYAP işletim sistemi üzerinden elde edilen nüfus kayıtlarına göre 04/02/2016 tarihinde vefat ettiği, katılanın yasal mirasçılarının Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nce alınan 02/06/2017 tarihli beyanlarında davaya müdahale taleplerinin bulunmadığını belirtmeleri karşısında katılmanın hükümsüz kaldığı anlaşılmakla temyize hakkı olmayan katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Sanık ...'in, katılan ...'i nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dairemiz'in 08/02/2017 tarih, 2016/6149 Esas, 2017/311 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda sanığın, faili bulunduğu olay tarihinde cezai sorumluluğunun olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi'nce müşahadeye tabi tutulup karar vermeye yetkili Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'ndan gerekli raporların temin edildiği,

söz konusu raporlarda sanığın olay tarihi olan 19.01.2014 tarihi itibariyle cezai sorumluluğunun olmadığı mütalaa edildiğinden hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1. ve 5252 sayılı CMK'nın 223/3-a maddeleri gereğince ceza tertibine yer olmadığına dair hüküm kurulduğu ancak sanığın, 04/02/2016 tarihinde eşi olan katılanı kesici aletle yaralayarak ölümüne neden olduğu olay nedeniyle Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/238 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen yargılama neticesinde Adli Tıp Kurumu'nun 21/11/2016 gün 2016/5360 Karar nolu raporu ile olay tarihinde cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilerek 5237 sayılı TCK'nın 82/1-d,

62 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup bu kararın da ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 2016/238 Esas 2016/486 Karar sayılı kararı ile 21/11/2018 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;