Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/4230 K.2021/3269

Silahla yağma ve muhtelif suçlardan ... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, kurum görevlilerine hakaret veya tehditte bulunmak eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-j ve 48/2. maddeleri uyarınca 15 gün hücre cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 08/07/2019 tarihli ve 2019/1036 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/3267 esas, 2019/4140 karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 15/04/2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğü giren 7242 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 23. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 37. maddesine, "Hükümlünün duruşma, sağlık, eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu yerler de bu fıkranın uygulanması bakımından kurum olarak kabul edilir" şeklinde eklenen düzenlemeden önce, hükümlünün 28/06/2019 tarihinde intihar girişimi nedeniyle hastaneye sevk edilmesi üzerine, tedavi sırasında yanındaki görevlilere küfür ettiği ve tehditte bulunduğu,

sonrasında da başka bir hastaneye sevkini müteakip burada da yanındaki personele hakaret ve küfür etmeye devam ettiği şeklinde gerçekleşen somut olay neticesinde hükümlü hakkında disiplin cezası uygulanmış ise de, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07/04/2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 karar sayılı ilâmında "..somut olayda;... hastane odasının ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı,

bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceğinden..." şeklinde belirtildiği üzere, hükümlünün eylemini gerçekleştirdiği tarihte sevkinin yapıldığı her iki hastanenin de ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı,

bu halde hükümlü hakkında 5275 sayılı Kanun'nun 44/2-j maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/08/2020 gün ve 94660652-105-35-9521-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA