Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/4377 K.2021/6894

Sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile mahkumiyete dair, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02/06/2020 gün ve 2019/601 Esas, 2020/166 Karar sayılı kararı, 2) Bölge adliye mahkemesi yönünden; Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi gereği esastan reddine dair, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16/09/2020 gün ve 2020/1470 Esas, 2020/1193 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16/09/2020 gün ve 2020/1470 Esas, 2020/1193 Karar sayılı kararına karşı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede; Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16/09/2020 gün ve 2020/1470 Esas, 2020/1193 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 29. maddesi gereği “haksız tahrik” indiriminin üst sınırdan uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayinine;

katılanlar vekilinin sanığın yargılama konusu eylemini tasarlamak suretiyle gerçekleştirdiğinin göz ardı edilmesi nedeniyle suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, eylemin haksız tanrik altında gerçekleşmediğinin gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 29. maddesi gereği “haksız tahrik” indiriminin ve aynı Kanun’un 62. maddesi gereği takdiri indirim sebebinin uygulanması neticesinde eksik ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,