Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/4582 K.2021/6354

TÜRK MİLLETİ ADINA

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/01/2020 tarih ve 2019/5079 (E), 2020/296 (K) sayılı kararının katılan ... ve vekili, katılan ... ve vekili, katılanlar Muhteber, Gülşah, ... ve müşteki Necibe tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, bu hüküm temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından ...'nin "katılan" olarak kabulüne karar verildiği ve ayrıca ...'in kovuşturma aşamasında sadece tanık sıfatıyla dinlendiği, öldürülen ...'ın kardeşi olması nedeniyle suçtan zarar gören sıfatı bulunmasına rağmen müşteki sıfatıyla şikayet ve delilleri ile katılma hususunun Necibe'den sorulmadığı anlaşılmakla, süresinde müşteki sıfatıyla temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden ve 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca sanıklar ... ve Enver hakkındaki hükümleri temyize hakkı bulunan Necibe'nin CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilerek ve tebliğnamenin temyiz isteminin reddine dair görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 53 maddelerinde düzenlenen kasten öldürme suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/01/2020 tarih ve 2019/5079 (E), 2020/296 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ... ve vekilinin; istinaf kararının gerekçeden yoksun olduğuna, sanık ...'in sanık ... ile iştirak halinde suçu işlediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunduğuna, katılan ... ve vekilinin; sanığın eyleminin sübut bulduğuna, suç vasfına, katılanlar Muhteber, ... ve Necibe'nin; sanığın cezalandırılması gerektiğine, katılan ...'ın;

tanıklar ..., Muhteber ve Necibe'nin beyanları dikkate alınarak beraat kararının bozulması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında öldürülen ...'a yönelik kasten öldürme ve katılan ...'ya yönelik basit kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında öldürülen ...'a yönelik kasten öldürme suçundan hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle;

Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik basit kasten yaralama suçundan, verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün değil ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/03/2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin, suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ...'nın anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla; kararların temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanarak sanık hakkındaki hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nin 280/1-c maddesi gereğince düzeltilerek esastan reddine dair karar verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın karar verilebilecek hallerde uygulanabileceği;

bölge adliye mahkemesince TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanmasına karar verilebilmesi için, CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılıp, yapılan delil değerlendirmesi sonucunda CMK'nin 280/2. maddesine göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan ... ve vekilinin, katılan ... ve vekilinin, katılanlar ..., Muhteber, Gülşah ve Necibe'nin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/01/2020 tarih ve 2019/5079 (E), 2020/296 (K) sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair diğer yönleri incelenmeyen hükümlerinin CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b. maddesi gereğince “Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.