Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/4630 K.2021/9263

Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ...'in, hükümlülerin ziyaretçileriyle görüşmelerini engellemek eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 43/2-e maddesi uyarınca 1 ay süre ile ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 27/12/2019 tarihli ve 2019/1393 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin reddine dair ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 10/02/2020 tarihli ve 2020/192 esas, 2020/568 karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2020 tarihli ve 2020/693 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1-Sincan 2 Nolu L Tipi Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ...'in, üç kişilik kendi ziyaretçi limitinin dolduğundan bahisle arkadaşı olan dördüncü bir ziyaretçiyi diğer tutuklu Murat ...'a rica etmek suretiyle onun listesine yazdırmasından ibaret somut olayda, ilgili Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığınca tutuklu ...'in, hükümlü-tutukluların haberleşmelerini, ziyaretçileriyle görüşmelerini engelleyici davranış sergilediği gerekçesiyle 5275 sayılı Kanun’un 43/2-e maddesi uyarınca 1 ay süre ile ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası ile cezalandırıldığı, bu karara karşı yapılan şikâyetin ...

1. İnfaz Hâkimliğince reddedilmesi üzerine mercii ...

1. Ağır Ceza Mahkemesince; "...tutuklu ...'in rica etmesi üzerine tutuklu Murat ...'ın 3 kişilik arkadaş görüş listesine kendi arkadaşını ekletmesi şeklinde gerçekleşen olayda herhangi bir baskı ve zorlamanın da olmadığı anlaşıldığından Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 43/2-e bendinde bulunan cezanın kanuni unsurlarının oluşmadığı..." gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilerek anılan İnfaz Hâkimliği kararının kaldırılmasına hükmedilmiş ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 43/2-e maddesinde, "Hükümlülerin haberleşmelerini, ziyaretçileriyle görüşmelerini,... her ne suretle olursa olsun engellemek, hükümlü ve tutukluları bu fiillere teşvik etmek, bu yolda talimat vermek, mevzuatın hükümlü ve tutuklulara tanıdığı sair her türlü görüşme ve temas olanaklarını engellemek" fiilinin ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma disiplin cezasını gerektireceğinin belirtildiği nazara alındığında anılan disiplin suçunun oluşması için mutlaka baskı ve zorlama unsurlarının bulunması gerekmeyip, her ne suretle olursa olsun hükümlülerin ziyaretçileriyle görüşmelerinin ve mevzuatın hükümlü ve tutuklulara tanıdığı sair her türlü görüşme ve temas olanaklarının engellenmesinin yeterli olacağı,

Bu itibarla somut olayda tutuklu ...'in, diğer tutukluya rica ederek kendi arkadaşını onun listesine ekletmesinin, Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 9/2. maddesi uyarınca üç ziyaretçi bildirme hakkı olan ve zorunlu haller dışında bu listeyi değiştiremeyecek olan diğer tutuklu ...'ın mevzuatın kendisine tanıdığı görüşme hakkını engellemeye matuf bulunduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu'nun atıfta bulunduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7/2. maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 271/2. maddesinde yer alan "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükme aykırı olarak anılan disiplin cezasına dair de karar verilmesi gerekirken itirazın kabulü ile infaz hâkimliğinin itiraz konusu kararının kaldırılması ile yetinilmesinde,

isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24/07/2020 gün ve 94660652-105-06-6092-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA