Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/4709 K.2021/385

25/03/2020 tarihinde katılanın kendisine usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, katılan vekilinin CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 15/06/2020 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinde olmayan temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi, sanık müdafiinin süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin ise CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi ve hükmün re'sen temyize tabi olması nedeniyle yapılan incelemede;

Toplanan deliler karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul yaşı küçük ...’e karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ceza miktarının azlığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretine, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, çok sayıda insanın bulunduğu düğün yerinde, bir kısım davetlilerin silahla havaya ateş etmesinden sonra, sanığın da alkollü bir durumdayken ateş ettiği sırada tabancasından çıkan bir merminin 15 yaşındaki çocuk ...'e isabetiyle ateşli silah yaralanmasına bağlı olarak çocuğun ölümüne neden olduğu anlaşılan olayda;

1- Suç tarihinin 765 sayılı TCK'nin yürürlükte olduğu 1 Haziran 2005 öncesi olduğu, bu tarihten önceki TCK'da olası kastla öldürme suçunun düzenlenmediği, sanığın eyleminin bu haliyle bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu, buna göre lehe olan yasa belirlenmesinde karşılaştırmanın 765 sayılı TCK'nin 455/1, 45/3. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e, 21/2. maddeleri arasında yapılması gerektiği halde, hatalı olarak karşılaştırmanın 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e, 21/2 ile 765 sayılı TCK'nin 448. maddeleri arasında yapılması,

2- Lehe olan Kanun karşılaştırmasında 765 sayılı TCK'nin 455/1, 45/3. maddeleri uyarınca yapılacak uygulamanın açıkça lehe olduğunun anlaşılması karşısında, 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca dava zamanaşımı süresinin dolduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

a) 765 sayılı TCK'nin 448. maddesinin doğrudan kastı düzenlediği halde, sanığın eylemini, bu yasada düzenlenmemiş olan gayri muayyen kastla işlediğinden bahsedilerek karışıklığa neden olunması,

b) Sanık hakkında, 09.01.2015 tarihli kararda, 16 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu ve yerel mahkemece bu hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından bahisle, sanığın kazanılmış hakkı olduğu belirtilmiş ise de; ilgili hükmün katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edildiği ve bu yönde Dairemizin 04/02/2019 tarih, 2018/5366 esas, 2019/287 sayılı kararı ile bu hususta bozma kararı verildiğinin gözetilmemesi,