Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/4742 K.2021/12195

Sanık hakkında “kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine dair; Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2019 tarih ve 2018/505 Esas – 2019/134 Karar sayılı kararı,

2) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine “5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi gereğince

Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2019 tarih ve 2018/505 Esas – 2019/134 Karar sayılı hükmünün kaldırılması ile sanığın TCK’nin 81/1, 29, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2020 tarih ve 2019/1976 Esas – 2020/822 Karar sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2020 tarih ve 2019/1976 Esas – 2020/822 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 13.12.2019 tarih, 2019/6 Esas ve 2019/7 Karar sayılı "6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 20/2. maddesi uyarınca bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında, kovuşturma evresinde mahkemesince; Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesi zorunlu değildir." şeklindeki kararı gereğince, tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tanık ...’nin sanığın amcasının oğlu olup, sanık ile 4. derecede kan hısımlığı bulunduğu, bu nedenle tanık ...’ın tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamenin tanık ... ile ilgili (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Ancak;

1) 12/02/2019 tarihli duruşmada dinlenen ve anlatımı hükme esas alınan sanığın amcasının oğlu olan tanık ...’nin, dinlenmesinden önce tanıklık görevinin önemi anlatılmadan dinlenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 53. maddesine aykırı davranılması,

2) 10/04/2019 tarihli duruşmada dinlenilen ve anlatımı hükme esas alınan tanık ...’ın, nüfus kayıtlarına göre sanığın kardeşi olarak gözükmekte olup, beyanlara göre de sanığın yeğeni olduğunun anlaşılması karşısında, tanık olarak dinlenilmesi sırasında tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı hatırlatılmadan dinlenilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 45/1-3 ve 51/1. maddelerine aykırı davranılması,

3) Adli Tıp Kurumu İstanbul Morg İhtisas Dairesi’nin 24/08/2018 tarih ve 3441 sayılı otopsi tutanağında, ayrıntılı raporun daha sonra verileceği belirtilmesine rağmen, ayrıntılı otopsi raporu dosya arasına alınmadan karar verilmesi,

Usule aykırı olup sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2020 tarih ve 2019/1976 Esas – 2020/822 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA,