Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/4817 K.2021/8842

a) ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nın 25/1 ve CMK'nin 223/2.d maddelerine göre beraat b) ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 25/1. ve CMK'nin 223/2.d maddelerine göre beraat 2) Sanık ... (... oğlu) hakkında; ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 37, 81, 35, 62, 53. maddelerine göre 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş;

sanık ...'ın ölen ...'a ve katılan ...'a (... oğlu) yönelik eylemlerini meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınıp beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ... ve müdafiinin, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, katılan sanık ...'a mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Bozma öncesi ... vekilinin sanık sıfatıyla temyiz ettiği, bu nedenle bozma öncesinde sanık ... hakkında aleyhe temyiz bulunmadığının anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği halde; bozmadan sonra kurulan hükümde, sanığın "10 yıl" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlali neticesinde sanık ...'a fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince,