Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/5057 K.2021/396

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurda oluşan yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken, hiç yaralanma olmayan olaylarda uygulama olanağı bulunacak şekilde 9 yıl hapis cezası tayin edilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığı, CMUK'un 326/son maddesinin uygulanması gerekeceği cihetle bozma nedeni sayılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık ... ve müdafiinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil olmadığına, sanık ... ve müdafiinin; suç vasfına, sanık ... ve müdafiinin;

sanığın atılı suçu işlemediğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrası ile kısa kararda kazanılmış hak uygulamasına ilişkin kanun maddesinin yazılmaması kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;