Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/5235 K.2021/11838

Sanık hakkında “kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29/1, 62/1, 53, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyete dair; Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25/02/2020 tarih ve 2019/350 Esas - 2020/92 Karar sayılı kararı, 2) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden; Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine dair, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29/09/2020 tarih ve 2020/1662 Esas - 2020/1611 Karar sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER

Sanık müdafii, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29/09/2020 tarih ve 2020/1662 Esas - 2020/1611 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 29/09/2020 tarih ve 2020/1662 Esas -2020/1611 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin;

oluşa ve dosya kapsamına göre TCK’nin 87/4. maddesinin uygulanma koşulları gerçekleştiği halde, sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılmasının doğru olmadığına, sanık hakkında ağır haksız tahrik hükümlerinin en üst düzeyden uygulanması gerektiğine, maktulün yüzündeki yaraların düşme sonucu meydana gelip gelmeyeceği ve yaralanmanın niteliği yönünde adli tıp kurumundan rapor alınmadan eksik araştırma sonucu kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan vekilinin;

sanığın TCK’nin 82/1-e maddesi uyarınca nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasının doğru olmadığına, uygulanması halinde dahi en alt düzeyden uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, sanığın ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,