KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2020/5251 E., 2021/9963 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kardeşi kasten öldürmek
- Hüküm
- 1- Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/09/2019 gün, 2017/138 E. ve 2019/476 K. sayılı kararı: Sanığın maktulü nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nın 82/1-d, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılması,
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09/09/2020 Tarih, 2019/3105 Esas ve 2020/1295 Karar sayılı, istinaf başvurularının vekalet ücreti düzeltilerek esastan reddine dair kararı.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09/09/2020 gün ve 2019/3105 Esas, 2020/1295 sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nın 82/1-d ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafii ile katılan ...
Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin, eksik incelemeye, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2020/5251, K. 2021/9963, 7 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama