KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2020/5576 E., 2021/1516 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
- Hüküm
- Sanığın TCK'nin 86/1,3-e, 87/4-2.c, 29, 62'den 8 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık müdafiinin ceza miktarı itibariyle yerinde olmayan duruşmalı inceleme talebinin, CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin; haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine, sanık müdafiinin; kararın haksız olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın maktulü karın bölgesinden batına nafiz olup bağırsak kesisi oluşturacak şekilde bir bıçak darbesi ile yaraladığı ve maktulün yere düşmesinden sonra olay yerinden ayrıldığı, hastaneye kaldırılan maktulün yapılan müdahaleden sonra aynı gün taburcu edildiği, olaydan iki gün sonra rahatsızlanan maktulün tekrar hastaneye götürülüp ameliyat edilmesinden sonra tedavisi devam ederken bu yaralanmaya bağlı olarak öldüğü olayda;
Kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, meydana gelen yaralanmanın müstakilen öldürücü nitelikte olması ve maktulün yere düşmesi üzerine eylemin sonlandırıldığı hususları nazara alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine yazılı biçimde kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan hüküm kurulması suretiyle suç vasfında hataya düşülmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2020/5576, K. 2021/1516, 17 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama