Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/568 K.2020/2168

Nitelikli yaralama, silahla tehdit ve uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçlarından Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/363 değişik iş sayılı içtima kararı ile 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Elmalı İnfaz Hâkimliğinin 19/02/2019 tarihli ve 2019/181 esas, 2019/193 sayılı kararını müteakip,

hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Antalya 1. İnfaz Hâkimliğinin 30/07/2019 tarihli ve 2019/1694 esas, 2019/1785 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/08/2019 tarihli ve 2019/1280 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 20/06/2018 tarihli ve 2018/2503 esas, 2018/9186 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasında yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki açıklamalar ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olduğu birlikte değerlendirildiğinde,

öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanunun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkartılıp, çıkarılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanunun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, hükümlü hakkında Elmalı İnfaz Hâkimliğinin 19/02/2019 tarihli kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği,

hükümlünün denetimli serbestlik süreci devam ederken 28/02/2019 tarihinde dosyasına sunduğu işe giriş belgesi bildirim dilekçesinde bilinen en son adresi olarak başka bir yeri bildirdiği, bu bildirime binaen Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 01/03/2019 tarihli kararıyla hükümlünün kamu hizmeti yükümlülüğüne 28/02/2019 tarihi itibariyle ara verildiği, hükümlünün Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 10/05/2019 tarihinde Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunun tespit edilmesi üzerine sehven denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı,

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/05/2019 tarihli müzekkere ile hükümlünün herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunmadığı bahsiyle infaz işlemlerinin kaldığı yerden devam etmesi için dosyanın Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne iade edilmesine karar verildiği, bu karar üzerine hükümlüye denetimli serbestlik tedbirlerinin devam edebilmesi için 3 gün içerisinde müracaat etmesi, müracaat etmediği takdirde kapalı ceza infaz kurumuna alınacağı yönünde çağrı yazısı gönderildiği,

hükümlünün bilinen en son adresi olarak işe giriş bildirgesiyle bildirdiği adrese tebligat çıkartılmadan, hükümlünün daha önce bildirdiği ve işyeri olduğu anlaşılan adrese 7201 sayılı Kanunun 21/1. maddesi uyarınca tebligat yapılmasının usulsüz olduğu ve dolayısıyla denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/01/2020 gün ve 94660652-105-07-16134-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA