Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/743 K.2020/1688

Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan dolayı yerel mahkemece kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık ve müdafiinin temyiz istemleri ile ilgili yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/03/2019 gün ve 2018/3429 esas, 2019/814 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanığın öldürme kastı olmadığına, vasfa, haksız tahrike, TCK 87/4 hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü sanığın, kamyon şoförlüğü yapan maktulün yol güzergahındaki park kenarında beklemeye başladığı; bir süre sonra maktulün yanından geçtiği esnada sanığın ateş etmediği, maktulün ise sanığı görüp kamyonu durdurarak geri geri gelmek suretiyle sanığın bulunduğu yol kenarına

kamyonunu yanaştırdığı; bu haliyle her ne kadar sanığın olaydan önce tüfek aldığı sabit ise de; mahkemede huzurunda yeminli olarak dinlenen tanık ...'in sanığın tüfeği kendisini korumak için aldığını ancak tüfeği paraya ihtiyacı olduğu için elinden çıkarmaya çalıştığını da beyan ettiği anlaşılmış olup bu nedenle tasarlamanın oluşmayacağı ve maktulün sanığı 10 gün önce dövdüğü anlaşılmakla sanığın TCK'nin 81/1 ve asgari tahrik oranı ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,