Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/804 K.2021/6476

Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2018 tarihli ve 2018/145 değişik iş sayılı içtima kararı ile 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükümlü Behçet Şahman'ın cezasını Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infaz etmekte iken firar etmesi üzerine,

kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 19/06/2018 tarihli ve 2018/257 sayılı kararının onanmasına ilişkin Gaziantep İnfaz Hakimliğinin 21/06/2018 tarihli ve 2018/3482 esas, 2018/3625 sayılı kararına hükümlü tarafından yapılan itirazın, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilemeyeceği gerekçesiyle kabulüne ilişkin mercii Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2018 tarihli ve 2018/2234 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1-Hükümlünün 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2016 tarihli ve 2013/275 esas, 2016/5 sayılı kararının Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infazına başlandığı gün olan 04/04/2017 tarihinde birinci firarını gerçekleştirdiği, ikinci firarını ise, Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2018 tarihli içtima kararının Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infazı sırasında 19/06/2018 tarihinde gerçekleştirdiği, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-c maddesinde yer alan.

"Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı,...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, hükümlünün açık ceza infaz kurumundan 2. kez firar etmiş olması nedeniyle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2-4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu'nun atıfta bulunduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun

271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükme aykırı olarak, infaz hakimliği kararının kaldırılmasını müteakip, işyurdu başkanlığının kapalıya iade kararının onanması yönündeki talebi ile ilgili olarak da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

itirazın kabulü ile infaz hâkimliğinin itiraz konusu kararının kaldırılması ile yetinilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/02/2020 gün ve 94660652-105-27-5430-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA