KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2020/871 E., 2020/1650 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/05/2018 gün ve 2016/141 esas-2018/245 karar sayılı, sanığın "öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nin 82/1-e, 35, 29, 3/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi.
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesi ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin suç vasfına dair kabulü, gerekçe ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.01.2019 tarihli katılan vekili tarafından temyiz yasa yoluna yasal süresinden sonra başvurulduğu gerekçesiyle temyiz isteminin CMK'nin 296/1 maddesi gereğince reddine ilişkin verilen karara karşı, katılan vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesinin suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminde belirttiği hukuki nedenlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 24.01.2019 tarih 2019/90 Esas- 2019/194 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin suç vasfına, meşru müdafaaya ve haksız tahrik derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2020/871, K. 2020/1650, 6 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama