Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/909 K.2020/1165

Mağdur ...'ın gerekçeli kararda belirtilen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışları nedeniyle çıkan boğuşmada, sanık ...'ın mutfaktan aldığı bıçakla, mağdur ...'ı karnından bir kez ve sırtından iki kez bıçakladığı, mağdur ...'ın olay yerinden kaçtığı, Süleyman'ın karnında ve sırtında oluşan yaralanmaların hayati tehlikeye neden olacak nitelikte olduğu anlaşılan olayda,

Mağdur ...'dan sanık ...’a yönelen haksız söz ve davranışların nitelik ve derecesine göre TCK’nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, makul oranda indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde azami oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin meşru müdafaaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;