KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2020/937 E., 2020/1420 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama
- Hüküm
- 1-Sanıklar hakkında; ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası,
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2-Sanık ... hakkında; sanık ...'ya yönelik yaralama eylemi nedeniyle TCK'nin 86/1, 863-e, 87/1-d, 21/2, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... yönünden; mağdur ...’den kaynaklanan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında TCK’nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgari düzeyde indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması, sanık ... yönünden ise; mağdur ...'den sanık ...'a yönelen haksız tahrik oluşturacak bir söz veya davranışın olmadığı dikkate alınarak sanık hakkında haksız tahrik indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayinleri, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçları ile sanık ...’ün mağdur ...’a karşı yaralama suçlarının subutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şeklide suç nitelikleri tayin edilmiş bozma nedenleri saklı kalmak üzere takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin delillerin yanlış değerlendirildiğine, suç vasfına, iştirak iradesinin bulunmadığına, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2020/937, K. 2020/1420, 23 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama