Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/940 K.2020/1581

Sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf yoluna başvurması üzerine Dairemizin 21/11/2018 tarih ve 2018/3872 esas 2018/4852 karar sayılı bozma ilamı üzerine yapılan duruşmalı inceleme neticesinde; "sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik kasten yaralama suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına," dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza dairesinin 27.02.2019 gün ve 2019/24 esas 2019/653 karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin;

suç kastı olmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Üye ...’ın suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğu yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile 01/07/2020 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık savunmalarından, mağdur anlatımlarından, adli rapordan anlaşılacağı üzere;

Sanığın, olay günü mağdur kardeşi Sevim'in evinin ışığının açık olması nedeniyle evine gittiği kapının açılmaması üzerine şüphelenip balkon kapısından içeri girdiği, evde mağdur ...'yi üstü çıplak bir vaziyette görmesi nedeniyle sinirlenip eline geçirdiği falçata ile mağdura saldırdığı, defalarca mağdurun hayati bölgelerini de hedef alan hamleler yaptığı, ancak; mağdurun sakınması ve şahsi çevikliği nedeniyle nitelikli bir yaralanma meydana gelmemiş ise de, yanakta, boyunda, sol omuzda, sol meme üzerinde pek çok kesi meydana geldiği,

saldırının devam etmesi üzerine mağdurun bir odaya sığınıp kapıyı arkadan kilitlemesi sonucunda saldırıdan kurtulabildiği olayla ilgili sayın çoğunluk eylemin kasten yaralama olduğu ve karar doğru olduğundan esastan red kararı verilmesi yönünde görüş bildirmiş ise de, sanığın uygunsuz vaziyette kız kardeşinin evinde gördüğü mağdura duyduğu öfke, kullanılan falçatanın öldürme eylemine elverişli bir vasıta olması,

sanığın bu vasıtayı hayati bölgeleri de hedef alacak şekilde pek çok kez kullanmış olması ve saldırının mağdurun kaçıp kendisini odaya kilitlemesi sonucunda sonuçlanmış olması bir bütün olarak değerlendirildiğinde kasten öldürme suçu için gereken tüm maddi ve manevi unsurların birlikte gerçekleştiği anlaşıldığından, kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.