Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/960 K.2020/1209

Sanığın, tabancayla yakın mesafeden, katılanın baş bölgesini hedef alarak yaptığı ateş sonucu katılanı boyun bölgesinden, yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, üst sınıra yakın olarak 14 yıl hapis cezasına hükmolunması, sanığın cezasının kazanılmış hak nedeniyle 5 yıl 15 aya indirilmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrike vesair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında ceza miktarı bakımından kazanılmış hak ilkesi uygulanırken, uygulamanın 5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine, CMK'nin 307/4. maddesine göre yapılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin