Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/10436 K.2021/14890

tarih ve 2018/786 Esas, 2019/729 Karar sayılı kararı

ile;

1) Sanıklar ..., ..., ... ve

... hakkında;

a) Kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin

37, 81, 29, 53, 58,63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 18

yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

b) Katılan ...’ya karşı kasten öldürmeye

teşebbüs etme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 37, 81,

35, 29, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl

hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

c) Katılan ...’ya karşı kasten öldürmeye

teşebbüs etme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 37, 81,

35, 29, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis

cezası ile cezalandırılmasına,

2) Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye

azmettirmek suçundan; 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e

maddesi uyarınca Beraatine,

3) Katılan sanık ... hakkında; katılanlar

... ve ...’a yönelik kasten

yaralama suçları ile ilgili mahkumiyet

hükümlerinin kaldırılması ve suç duyurusunda

bulunulmasına,

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 28/02/2020 tarih, 2020/301 Esas,

2020/261 Karar sayılı kararı ile; "istinaf başvurularının esastan reddine," dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/02/2020 tarih ve 2020/301 Esas, 2020/261 Karar sayılı kararının, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri ile katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından katılan sanık ... hakkında; katılanlar ... ve ...’a yönelik kasten yaralama suçları ile ilgili mahkumiyet hükümlerinin kaldırılması ve suç duyurusunda bulunulmasına dair karar, temyiz incelemesine konu edilebilecek bir hüküm niteliğinde olmadığından, katılan sanık ... müdafiinin bu hususa yönelen temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs etme suçlarından açılan kamu davalarında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, sanık ... hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükmünün ise CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince sanık hakkında on yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçtan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararların bu suçlar yönünden temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükmünün

sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan inceleme neticesinde; "istinaf başvurularının esastan reddine" dair ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/02/2020 tarih ve 2020/301 Esas, 2020/261 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin; sanığın olay yerinde olmadığına, suçun sübuta ermediğine, sanık ... müdafiinin; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, öldürme kastı bir kenara yaralama kastının dahi olmadığına, her türlü eyleminin meşru müdafaa kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin;

sanığın olaya TCK’nin 37. maddesi kapsamında katılmadığına, suç vasfının TCK’nin 87/son maddesi kapsamında kaldığına, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanmamasının ve tahrik hükümlerinin asgari hadden uygulanmasının yasal olmadığına, katılanlar ... ... ve ...’ya yönelik eylemlerin ise TCK’nin 86. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, lehine takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna, sanık ... müdafiinin; öldürme kastı bulunmadığına, tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, üst sınırdan ceza tayininin haksız olduğuna, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin;

tüm sanıklar hakkında TCK'nin 37/1. maddesi yollamasıyla 82/1-b maddesi uyarınca ceza verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık ... hakkında da ceza tatbikinin gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,