Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/10572 K.2021/14115

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemleri, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de sanık hakkında Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2012/57 numaralı iddianame ile TCK'nin 116/4, 119/1-c maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/8. maddesinin "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun,

kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." ve 14.07.2021 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nin 251. maddesinin 1. fıkrasına 7331 sayılı Kanun ile eklenen “175'inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki hükümler karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma nedeni dışında verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Katılan ... hakkında 22.11.2011 tarihinde düzenlenen raporda "kafada alın bölgesinin üstünde 5 cm. düzensiz kesi" olduğunun belirtildiği halde, katılanın tüm raporları ve tedavi evrakları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne muayene edilmek üzere sevkedilip TCK'nin 86 ve 87. maddeleri kapsamında yaralanmasının sabit ize neden olup olmadığının belirlenmesine yönelik adli raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,