Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/10735 K.2021/13806

2) Kararın sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14/07/2005 tarih, 2004/4921 Esas ve 2005/2157 sayılı kararı ile bozulduğu ve yerel mahkemeye gönderilmesi üzerine,

3) Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2006 gün, 2005/338 Esas, 2006/257 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında maktule yönelik gasp suçundan 765 sayılı TCK’nin 495/1. maddesi uyarınca “10 yıl” hapis cezası,

4) Kararın sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09/10/2008 tarih, 2007/5259 Esas ve 2008/6775 sayılı kararı ile bozulduğu ve yerel mahkemeye gönderilmesi üzerine,

5) Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2010 gün, 2008/197 Esas, 2010/162 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında maktule yönelik gasp suçundan 5237 sayılı TCK’nin 148/1. maddesi uyarınca “6 yıl” hapis cezası,

6) Kararın sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11/05/2011 tarih, 2011/811 Esas ve 2011/2979 sayılı kararı ile kararın bozulduğu ve yerel mahkemeye gönderilmesi üzerine,

7) Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2020 gün, 2016/54 Esas, 2020/455 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik gasp suçundan 765 sayılı TCK'nin 102/3, 104. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle kamu davasının “düşürülmesine” dair,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında maktule karşı gasp suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine, sanığa suç tarihinde yüklenen gasp suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre; suçun işlendiği 11.01.2002 tarihi ile yerel mahkemenin 30.11.2020 tarihli hükmü arasında suç tarihi itibariyle daha lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/3, 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması karşısında, verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden,