Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/10811 K.2021/14722

Sanığın “nitelikli kasten yaralama” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair; İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05/06/2018 tarih ve 2016/108 Esas - 2018/212 Karar sayılı kararı,

2) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine başvuruları üzerine; “İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2018 tarih ve 2016/108 Esas - 2018/212 Karar sayılı kararının kaldırılarak, sanığın TCK’nin 81/1, 35, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 23/09/2020 tarih ve 2018/2879 Esas – 2020/1474 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 23/09/2020 tarih ve 2018/2879 Esas – 2020/1474 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMK’nin 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin yapmış olduğu duruşma sonrasında verdiği “İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2018 tarih ve 2016/108 Esas - 2018/212 Karar sayılı kararının kaldırılarak, sanığın TCK’nin 81/1, 35, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” dair 23/09/2020 tarih ve 2018/2879 Esas – 2020/1474 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin;

sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suçun vasfına, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin azami oranda uygulanması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,