Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/11067 K.2021/14061

a) Mağdurlar ... ve ...'e yönelik basit kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 58, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası (iki kez),

b) Mağdurlar ... ve ...'e yönelik birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan; TCK'nin 106/2-c, 43/2, 62/1, 58, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası,

2) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 17/06/2019 tarih ve 2018/3528 (E), 2019/1737 (K) sayılı kararı; sanık hakkında,

a) ...’ye yönelik basit kasten yaralama suçundan: İstinaf başvurusunun esastan reddine,

b) ...’e yönelik kasten yaralama suçundan ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK'nin 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak kuralı dikkate alınarak sanığın sonuç olarak 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

c) Birden fazla kişi ile tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak; görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nin 265/1, 265/3, 43/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

d) ...’ye yönelik basit kasten yaralama suçundan temyiz isteminin reddine dair 02/09/2019 tarihli ek karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 17/06/2019 tarih ve 2018/3528 (E), 2019/1737 (K) sayılı kararı ile 02.09.2019 tarihli ek kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında ...'ye yönelik basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 02/09/2019 tarih temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

3) Sanık hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından verilen 3 ay 22 gün hapis cezasının bölge adli mahkemesi tarafından kaldırılarak sanığın 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak kazanılmış hak kuralı dikkate alınarak sanığın sonuç olarak 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu haliyle hükmün 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/175 talimat numaralı, 15.05.2019 tarihli talimat duruşmasında sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3. maddelerinin uygulanması ihtimaline karşı 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilememiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 17/06/2019 tarih ve 2018/3528 (E), 2019/1737 (K) sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,