Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/1121 K.2021/5212

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'ın 23.07.2016 tarihli dilekçesinin sanığın temyiz dilekçesine cevap mahiyetinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2010 tarih, 2010/1-119 Esas ve 2010/155 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nin 39/2. maddesinde; “süre hafta olarak belirlenmişse, tebligatın yapıldığı günün son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai bitiminde sona erer”, aynı maddenin 4. fıkrasında ise; “son günün tatile rastlaması durumunda sürenin, tatilin ertesi günü sona ereceği” hükme bağlanmıştır. Ulusal ... ve Genel Tatiller Hakkındaki 2429 sayılı Kanun'un 2/B-1. maddesi; “... ...; ... günü saat 13.00'ten itibaren 3,5 gündür” şeklindedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığa usulüne uygun şekilde 01.07.2016 ... günü tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün 08.07.2016 ... günü olduğu, Başbakanlığın Genelgesi uyarınca 08.07.2016 günü, hizmetlerin aksamaması açısından gerekli tedbirin alınması ve asgari seviyede personelin bulundurulması kaydıyla tam gün idari izin günü olarak belirlendiği anlaşılmış ise de, idari izin günlerinin resmi tatil olmaması nedeniyle süreler ve bu bağlamda temyiz süresi işlemeye devam ettiğinden,