KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/11498 E., 2022/2334 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hükümler
- 1)... 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarih ve 2018/714 Esas, 2019/424 Karar sayılı kararı ile; sanığın eşini kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81/1-d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı,
Karar Metni
393 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
2)... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23/10/2020 tarih ve 2020/405 Esas, 2020/1602 Karar sayılı kararı ile; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün duruşma açılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 53. maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı.
TEMYİZ EDENLER
Sanık müdafii, katılan kurum vekili, mağdur vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.10.2020 tarih ve 2020/405 Esas, 2020/1602 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan kurum vekili ve mağdur vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Mağdur ...’nın temyiz aşamasında şikayetten vazgeçmesi karşısında, katılan sıfatı bulunmayan mağdurun hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin yapmış olduğu duruşma sonrasında verdiği “... 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarih ve 2018/714 Esas, 2019/424 Karar sayılı hükmünün kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 81/1-d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine” dair 23.10.2020 tarih ve 2020/405 Esas, 2020/1602 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; üst sınırdan ceza tayinine, haksız tahrik olduğuna ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine, katılan kurum vekilinin; suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/11498, K. 2022/2334, 28 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama