Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/11643 K.2021/15082

2) Katılan sanık ...'ın, katılan sanık ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama eyleminde TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62, 53, 51/3, 6, 7 maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezasına mahkumiyetine, 3) Katılan sanık ... ve sanık ...'ın, katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan ayrı ayrı TCK'nin 151/1, 62, 53, 53/1, 51/1, 51/3, 6, 7 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına mahkumiyetlerine dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2018 tarih ve 2018/3-112 Esas - 2018/635 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, katılan sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun, uzlaşma kapsamında bulunmayan silahtan sayılan plastik sopa ile basit kasten yaralama suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin son cümlesi gereğince uzlaşma hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığından, tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'ı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, katılan sanık ... ve sanık ...'ın katılan sanık ...'a yönelik mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş,katılan sanık ...'ın, katılan sanık ...'ı tehdit suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

katılan sanık ... ve sanık ... müdafiinin, katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan nedene dayanmayan, katılan sanık ... ve ... hakkında mala zarar verme suçunda mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

1) Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen katılan sanık hakkında, TCK’nin 53/4. maddesine göre TCK'nin 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkraların çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ve sanık ...'ın hakkında, katılan sanık ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

a) Mahkeme tarafından ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediğinin kabulü ile haksız tahrik hükümlerinin tatbik edildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamalarında kabul edildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereği asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken, katılan sanık ... hakkında hükmolunan cezada (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 151. maddesi uyarınca mala zarar verme ve TCK’nin 86/2, 86/3-e maddesi uyarınca basit kasten yaralama suçlarından kamu davaları açıldığı, mala zarar verme suçunun suç tarihinde uzlaşmaya tabi olmayan, basit kasten yaralama suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olmadığı,

sanığın basit kasten yaralama suçundan beraat ettiği ve kesinleştiği, bu nedenle CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen mala zarar verme suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,