KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/1199 E., 2021/1989 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun mağduru yaralaması eyleminde, suçun işleniş biçimine, suçun işlendiği yer ve zamana, mağdurda meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun kasta dayalı kusurunun ağırlığına göre alt sınırdan makûl ölçüde uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekir ise de, adalet duygularını zedeleyecek ve 5237 sayılı TCK'nin 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın üst sınıra yakın belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,
2) Sanık ... ile mağdur arasında olay tarihinden 5-6 ay önce yaşanan tartışma ile ilgili olay günü mağdurun sanık ...’e alaycı bir şekilde “gözün nasıl” diye sorması nedeniyle tartışmanın başladığına dair sanık ...’in iddiası kapsamında, sanık ... lehine TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3) Mağdur ... hakkında Özdemir Devlet Hastanesi KBB uzmanı tarafından düzenlenen 08.04.2015 tarih 5379 protokol numaralı raporda “yaralanmanın burunda hafif derecede kırığa ve yüzde sabit ize neden olduğu” belirtilmiş ise de, hükme esas alınan raporun emsallerine göre yeterli açıklama ve detay içermediği, Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı, kemik kırığının derecesinin gösterilmediği, sabit iz yönünden
alanında uzman olmayan hekim tarafından düzenlendiği anlaşılmakla, yaralanmanın kemik kırığına ve sabit ize neden olup olmadığı hususlarında Adli Tıp raporu alınarak sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/1199, K. 2021/1989, 22 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama