Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/121 K.2021/10718

a) Sanık hakkında, maktul ... ’yi “kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyete dair; Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19/03/2020 gün ve 2020/154 Esas, 2020/159 Karar sayılı kararı,

b) Sanık hakkında, maktul ...’yi “kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyete dair; Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19/03/2020 gün ve 2020/154 Esas, 2020/159 Karar sayılı kararı,

c) Sanık hakkında, katılan ...’e karşı “kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyete dair; Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19/03/2020 gün ve 2020/154 Esas, 2020/159 Karar sayılı kararı,

2) Bölge adliye mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi gereği esastan reddine dair, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/09/2020 gün ve 2020/1083 Esas, 2020/811 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/09/2020 gün ve 2020/1083 Esas, 2020/811 Karar sayılı kararına karşı, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında “kasten öldürme” ve “kasten öldürmeye teşebbüs” suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğunun tespiti ile yapılan incelemede,

01/02/2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında maktul ... ’ye karşı “kasten öldürme” ve katılan ...’e karşı “kasten öldürmeye teşebbüs” suçlarından ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik bölge adliye mahkemesince verilen esastan red kararlarına karşı temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olmaları nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduklarının tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/09/2020 gün ve 2020/1083 Esas, 2020/811 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, kasten öldürme suçunun gelişiminde meşru müdafaa koşullarının oluştuğuna, eylemde öncelikle 5237 sayılı TCK’nin 25. maddesinin, aksi düşünce halinde ise TCK’nin 27/2. maddesinin uygulanması, bu maddeler uygulanmadığı takdirde TCK’nin 27/1. maddesi gereğince aynı Kanun’un 85/1. maddenin uygulanması.

TCK’nin 27/1-2. maddesi yönünde kanaatin hasıl olmaması durumunda, TCK’nin 29. maddesinin üst hadden uygulanması gerektiğine; katılan ...'e yönelik eylemde suç vasfı ve haksız tahrikin yanlış değerlendirildiğine, eylemin olası kastla yaralama suçunun kanuni unsurlarını taşıdığına, olayın meşru müdafaa kapsamında geliştiğine, aksi düşüncenin hasıl olması durumunda ise TCK’nin 29. maddesi kapsamında haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

2) Sanık hakkında maktul ...’ye karşı “kasten öldürme” suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik bölge adliye mahkemesince verilen esastan red kararına karşı temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olmaları nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduklarının tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/09/2020 gün ve 2020/1083 Esas, 2020/811 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, kasten öldürme suçunun gelişiminde meşru müdafaa koşullarının oluştuğuna, eylemde öncelikle 5237 sayılı TCK’nin 25. maddesinin, aksi düşünce halinde ise TCK’nin 27/2. maddesinin uygulanması, bu maddeler uygulanmadığı takdirde TCK’nin 27/1. maddesi gereğince aynı Kanun’un 85/1. maddenin uygulanması; TCK’nin 27/1-2. maddesi yönünde kanaatin hasıl olmaması durumunda, TCK’nin 29. maddesinin üst hadden uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak,

Sanık hakkında maktul ...’ye karşı ilk derece mahkemesince 18/10/2019 tarih, 2015/164 Esas ve 2019/475 Karar sayılı ilamı ile “kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29 ve 62. maddeleri gereği neticeten “12 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkumiyet kararının, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi ile bölge adliye mahkemesince incelenerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesine ait 06/03/2020 tarih, 2020/227 Esas ve 2020/356 Karar sayılı ilamı ile sanık aleyhine bozulduğu, sanık hakkında bu eylem yönünden aleyhe istinaf başvurusunun bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu eylem yönünden kazanılmış hakkının bulunduğu gözetilmeyerek,

yerel mahkemece 19/03/2020 tarih, 2020/154 Esas ve 2020/169 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29, 62. maddeleri gereği neticeten “14 yıl 2 ay” hapis cezasına hükmedilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 283. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/09/2020 gün ve 2020/1083 Esas, 2020/811 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, sanık hakkında maktul ...’a karşı gerçekleştirdiği eylem yönünden ilk derece mahkemesince kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere “Sanık hakkında, bölge adliye mahkemesinin bozma ilamına konu hükme karşı aleyhe istinaf başvurusunun bulunmadığı gözetilerek,

5271 sayılı CMK’nin 307/5 maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının korunmasına ve neticeten “12 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkumiyetine” şeklindeki paragrafın hükme eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,