KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/12150 E., 2022/13 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Basit kasten yaralama
- Hüküm
- Sanığın mağdur ...’e yönelik basit kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/2, 86/3-a, 53 ve 58
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.
TEMYİZ EDENLER
Sanık, mağdur vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde:
Suç tarihi ve yargılama aşamasında beyanının alındığı 10.05.2016 tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan mağdur ...
Alkan adına şikayet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisinin, kanuni temsilcisi olan annesine ait olduğu ve mağdurun annesi olan ...’e usulüne uygun şekilde gerekçeli karar tebliğ edilmesine karşın hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarih, 2013/287 Esas ve 2014/273 sayılı kararı gereğince, mağdurun kanuni temsilcisi ile mağdura 5271 sayılı CMK'nin 234/2. maddesi uyarınca atanan vekilin iradelerinin çelişmesi halinde, mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğinden, katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz hakkı bulunmadığından,
mağdur vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde:
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/12150, K. 2022/13, 10 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama