Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/12221 K.2021/15003

2-Sanık ... Sal hakkında;

a)Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 170/1-c, 62/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması kararı,

b)Silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a, 43/1-2, 62, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması kararı,

c)Mala zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 151/1, 62/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılması kararı,

d)Kasten basit yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 62/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılması kararı,

e)Hakaret suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 125/1-4, 62/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca iki kez ayrı ayrı 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılması kararı,

3 - Sanık ... hakkında;

a) Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 170/1-c, 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılması kararı,

b) Silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a, 43/1-2, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılması kararı,

c) Mala zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 151/1, 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında mala zarar verme suçunun sübutu, kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın, sübuta ve verilen cezanın fazla olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Mağdur Abdulvahap hakkında Uşak Devlet Hastanesince düzenlenen olay tarihli geçici raporda mağdurun yüz bölgesinde bir yaralanma tarif edilmemişken, aynı hastanenin 05.05.2015 tarihli raporunda "çene bölgesinde alt dudak altında 4 cm'lik oblik seyirli kesi, yüzde sabit ize neden olmuştur" bulgusuna yer verilmesi suretiyle raporlar arasında çelişkinin mevcut olduğu,

ayrıca adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, mağdur ... hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 05.05.2015 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden mağdurun yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun raporun aldırılmasını teminen,

mağdura ait tüm tedavi evrakları ve geçici ve kesin raporların en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek mağdurun yaralanmasının niteliğine ilişkin duraksamaya yer vermeyecek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere uygun olacak ve özellikle yaralanmanın mağdurda yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususlarını içerecek şekilde rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanığın aşamalardaki savunması, katılanın aşamalardaki beyanları, oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurun haksız tahrik içeren davranışının olmadığı olayda, TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

d)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

3) Sanıklar ... ve ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Taraflar arasında gece vakti çıkan tartışmada, sanıkların eyleminin silahla havaya ateş etmelerinden ibaret olduğu şeklindeki oluş ve bu yöndeki kabule göre, sanıkların eyleminin silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan (aynı kasıt ve olay bütünlüğü içinde kısa zaman aralığında gerçekleştirmiş olmaları nedeniyle zincirleme suç hükümleri gereğince) tek mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, sanıklar hakkında TCK’nin 106/2-a maddesi uyarınca silahla tehdit ve TCK'nin 170/1-c maddesi uyarınca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

b)Sanık ... hakında tekerrüre esas alınan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2011 tarih, 2010/266 Esas, 2011/74 Karar sayılı ilamına konu hükmün "kamuya yararlı bir işte çalışma" tedbir kararı olduğu, TCK'nin 50/5. maddesi gereği uygulamada asıl mahkumiyetin tedbir olduğunun belirtilmesi karşısında, tedbir niteliğindeki bu ilamın 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesine konu olamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

4)Sanık ... hakkında basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Sanığın mağdur ... Bakırcı'ya yönelik 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamındaki basit kasten yaralama suçunun, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile; 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına "birlikte" ibaresinden sonra gelmek üzere "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi suretiyle yapılan değişiklik nedeniyle, farklı

mağdura yönelik olarak işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşıldığından, sanık ile mağdur ... Bakırcı arasında 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

b)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2011 tarih, 2010/266 Esas, 2011/74 Karar sayılı ilamına konu hükmün "kamuya yararlı bir işte çalışma" tedbir kararı olduğu, TCK'nin 50/5. maddesi gereği uygulamada asıl mahkumiyetin tedbir olduğunun belirtilmesi karşısında tedbir niteliğindeki bu ilamın 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesine konu olamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

5)Sanık ... hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak; Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2015 tarih, 2015/2128 numaralı iddianamesi ile sanığın mağdurlara yönelik hakaret suçunu işlediği iddiasıyla, 5237 sayılı TCK'nin 125/1-4. maddesi uyarınca dört kez ayrı ayrı cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı halde, hangi mağdura yönelik eylemi hakkında mahkumiyet kararı verildiği hükümde ve gerekçede denetime olanak verecek şekilde belirtilmeden, yazılı şekilde 125/1-4, 62/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca iki kez ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Sanık hakında tekerrüre esas alınan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2011 tarih, 2010/266 Esas, 2011/74 Karar sayılı ilamına konu hükmün "kamuya yararlı bir işte çalışma" tedbir kararı olduğu, TCK'nin 50/5. maddesi gereği uygulamada asıl mahkumiyetin tedbir olduğunun belirtilmesi karşısında tedbir niteliğindeki bu ilamın 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesine konu olamayacağı, ancak

sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,