Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/12222 K.2022/359

2) Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten basit yaralama suçundan; TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası, 3) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri gereğince 5 yıl 15 ay hapis cezası, 4) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 63. maddeleri gereğince 5 yıl 15 ay hapis cezası, 5) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten nitelikli yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

../..

S/2

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ...ve ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

a) Mağdur ... hakkında... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen adli rapor içeriğine göre, hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı olayda, kesilerin yeri ve adedi ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da dikkate alınarak "9 yıldan 15 yıla" kadar hapis cezası öngören TCK’nin 35. maddesi gereğince alt sınırdan makul bir seviyede uzaklaşılarak ceza tayini yerine, yazılı şekilde "10 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 29. maddeleri gereğince belirlenen "7 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın "6 yıl 3 ay" yerine "5 yıl 15 ay" olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, kurulan hükümlerde eleştirilen ve bozma sebebi yapılan hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, öldürme kastı ve iştirak iradesinin olmadığına, sanık ... müdafiinin; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddi ile;

1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar ...ve ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yönünden; hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten nitelikli yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

a) Katılan ... hakkında... Devlet Hastanesinde görevli adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 05.01.2015 tarihli raporda katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize neden olduğu belirtildiği halde; aynı hususta... Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 10.03.2015 tarihli raporda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize neden olmadığının belirtilmesi karşısında, Adli Tıp Kanunu'nun 16/1-c maddesi gereğince raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinden aldırılacak raporla giderilmesi ve sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 87/1-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

c) Sanığın eylemi nedeniyle katılanın, yüzünde sabit ize ve hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığının kabul edildiği olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29. maddeleri gereğince belirlenen "3 yıl 9 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün" olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,