KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/12299 E., 2022/5538 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten öldürme
- Hükümler
- A- ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2017 tarih 2017/369 (E)-2018/43 (K) sayılı kararı ile;
Karar Metni
564 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
1- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine, 2- Sanık ... hakkında üzerine yüklenen olası kastla öldürme suçunu meşru müdafaa sınırları içerisinde işlediğinden TCK'nin 25. ve CMK'nin 223/2-d maddeleri gereğince beraatine, B- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30/05/2018 tarih 2018/718 (E)- 2018/1200 (K) sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30/05/2018 tarih 2018/718 (E)- 2018/1200 (K) sayılı kararının, katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanıklar hakkında kasten öldürme suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında maktulü kasten öldürme suçu yönünden verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan istinaf başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden verilen esastan red kararının, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30/05/2018 tarih 2018/718 (E)- 2018/1200 (K) sayılı hükmünde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin olayda tasarlama bulunduğuna, sanıklar Delil ve İhsan'ın suçlarının sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
1-Sanıklar İhsan ve Delil hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde ise;
Dosya içeriğine göre, sanık ...'in diğer sanıkların babası olduğu ve maktul ...'ın sanık ...'in abisinin oğlu olduğu, sanık ...'in babasından kalan arazilerle ilgili gelirlerin paylaşılması hususu ile ilgili temyiz dışı dosya sanığı Muharrem ile aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinden bir ay önce sanık ...'in maktul ...'a bir miktar para verdiği, bunun üzerine Muharrem'in de Behçet'ten para istemeye başladığı, ancak Behçet'in bunu kabul etmediği, olay günü de bulundukları yas evinde yine bu sebepten ötürü tartışmaya başladıkları, sanık ...'in Muharrem'i tekmelediği, tartışmanın sokağa taşındığı,
Muharrem'in aracına gidip kuru sıkı silahını aldığı, bu sırada maktul ...'ın Muharrem'in kolunu tutarak onu engellemeye çalıştığı, Muharrem'in havaya doğru 4-5 el ateş etmesi üzerine sanık ...'in de beylik tabancasını çıkararak ateş ettiği ve maktulü tek isabetle öldürdüğü olayda;
Sanığın kardeşi Muharrem'in arabadan aldığı tabanca ile ateş etmesinin üzerine kendisine ait taşıma ruhsatlı silahıyla onların bulunduğu yöne doğru ateş etmesi sonucunda olayın meydana gelmesine göre sanığın taziye alanı gibi çok kalabalık olan bir yerde Muharrem'e ateş etmesi sonucu başka bir kişinin ölebileceğini öngörmesine rağmen eylemine devam ederek olası kast altında yeğeni maktul ...'ı öldürdüğü sabit olduğundan sanık ...'in eylemine uyan olası kastla bir kişiyi öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 21/2. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, katılanlar vekilinin temyiz talebinin kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30/05/2018 tarih 2018/718 (E)- 2018/1200 (K) sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/12299, K. 2022/5538, 22 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama