Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/12389 K.2022/2180

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunda... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarihli ve 2018/254 Esas, 2018/698 sayılı kararı ile 1 yıl 6 ay hapis cezasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 58. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükümlü ...'un, bu cezasını ...

2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün özel infaz usulü talebinin kabulü ile hapis cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 110/1-a maddesi gereğince 26/06/2022 tarihine kadar her hafta cuma günleri saat 19:00'da girmek ve pazar günleri aynı saatte çıkmak suretiyle ceza infaz kurumunda çektirilmesine dair infaz rejiminin uygulanmasına ilişki...

İnfaz Hâkimliğinin 14/01/2021 tarihli ve 2021/7 Esas, 2021/142 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2021 tarihli ve 2021/113 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarihli ve 2018/254 Esas, 2018/698 sayılı kararı ile hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilen adı geçen hükümlünün 1 yıl 6 ay hapis cezasının infazı için ceza infaz kurumuna 28/12/2020 tarihinde alındığı ve cezanın infazına aynı tarihte başlanıldığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 31/12/2020 tarihli ve 2020/2-468 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 26/06/2022 tarihi olarak belirlendiği,

Hükümlünün cezasının hafta sonu infazı yönünde talebi üzerine, ... İnfaz Hâkimliğinin 14/01/2021 tarihli 2021/7 Esas, 2021/142 sayılı kararı ile hükümlü hakkında cezasını hafta sonu ceza infaz kurumunda çekmek suretiyle özel infaz rejimi uygulanmasına karar verildiği,

Her ne kadar "Özel infaz usulleri"ni düzenleyen 5275 sayılı Kanun'un 110 maddesinin 9. fıkrasına göre, özel infaz rejiminin; terör suçları ile örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçlarından ya da örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlardan mahkûm olanlar, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlardan mahkûm olanlar, adlî para cezası infaz sürecinde hapis cezasına çevrilenler ve koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle cezası aynen infaz edilenler hakkında uygulanmayacağı belirtilmiş, ikinci kez mükkerrir olan hükümlüler ile ilgili bir düzenlemeye yer verilmemiş ise de,

5275 sayılı Kanun'un 110/7. maddesi gereğince, özel infaz usulünün gereklerine geçerli bir mazeret olmaksızın uyulmaması hâlinde bu usulün uygulanmasına son verilip, infaza açık ceza infaz kurumunda devam edilmesi gerektiğinin belirtildiği, ancak aynı Kanun'un "Açık ceza infaz kurumları" başlıklı 14/2-a maddesine göre ikinci defa mükerrir olan hükümlüler hakkında verilen cezaların infazının açık ceza infaz kurumunda yerine getirilemeyeceğinin düzenlendiği,

bu durumda ikinci kez mükerrir olması nedeniyle cezasının açık ceza infaz kurumunda çekmesi kanuni düzenlemeye göre izin verilmeyen hükümlünün hakkında özel infaz rejimi uygulanmasına karar verilmesi üzerine infaz usulüne uymaması halinde kalan cezasını infazına açık ceza infaz kurumunda devam etmesi gerekeceği, bu haliyle 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesine göre hakkında koşullu salıverilemeyeceği belirtilen ve cezasını infaz kurumunda çektirilmesi gereken hükümlü hakkında cezasını hafta sonu ceza infaz kurumunda çekmek suretiyle özel infaz rejimi uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10/09/2021 gün ve 94660652-105-10-3992-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA